Leven of dood…?

fullsizerender-1Ben jij Gelukkig? Blij?

Veel mensen zouden graag gelukkiger zijn dat dat ze zijn, of dan dat ze zich voelen.

Veel mensen kiezen er elke dag voor om hun eigen leven te nemen. Suicide te plegen.
Zelfmoord, noemt men dat ook in de volksmond.

Voor velen is het simpelweg… te veel.

 

Heb jij er wel eens aan gedacht om dood te willen?
Of een einde aan jou leven willen maken om van alles af te zijn?

Van al het zelfoordeel, depressie, het ’niet voldoen’, ’niet goed genoeg te zijn’, minderwaardigheid, de veelheid van het leven te kunnen hanteren, de zin van het leven niet meer begrijpen, faalangst, financiële problemen, ziekte, bedreiging en nog veel meer.

Ik snap het.

Natuurlijk zit er heel veel ‘grijs’ tussen ‘gelukkig zijn’ en ‘dood willen’ en soms verwikkelen al deze dingen zich in een sneeuwbal die een een on-stopbare negatieve spiraal creëert.

Ik heb veel momenten gehad waar ik gewoonweg uit mijn leven wilde ‘sterven’. De dood leek vaak een zoete, verleidelijke en enige oplossing. Dé verlossing om af te zijn van alle gekte hier. Dit begon op mijn 4e levensjaar begon toen ik naar school ging en zwaar gepest werd.

“Is dit het leven? Dan maar dood” ging ik steeds vaker denken naar mate ik ouder werd.

Het kan allemaal onoverkomelijk lijken, frustrerend en hopeloos zijn omdat… de meeste mensen diep van binnen weten dat het WEL anders kan.

Hoop. Weten dat het kan veranderen.

Ze zitten alleen ‘vast’. Ze kunnen geen andere mogelijkheden meer zien omdat ze vol zitten met oordeel en lijkt zelfdoding de enige manier om er uit te komen.

Nu realiseer ik me dat, wanneer ik denk dood te willen, die gedachte eigenlijk nooit echt van mij is. Bovenop wat er voor mij gaande is, pik ik ALLES op van alles en iedereen om me heen. Iedereen die denkt hier ook niet te willen zijn of dood willen. Gedachten en gevoelens vliegen de hele planeet over… en de aarde vraagt ook om onze hulp… Iets wat we allemaal sterk waarnemen en bijna automatisch interpreteren als onszelf.

Het klinkt gek, en veel mensen die denken dood te willen, zijn niet zichzelf.
Dat wil natuurlijk niet zeggen dat er niets gaande is of dat ze geen reden hebben om er niet meer te willen zijn.

Het werken met de Access Consciousness® Tools en lichaamsprocessen heeft alles voor mij veranderd.

Toen ik besefte dat ik mijn gedachten kon kiezen, ging ik vragen stellen:

“Pik ik dit op van iets of iemand anders?”
“Is dit werkelijk van mij? Of eigenlijk niet?”
“Wil ik ECHT dood?”

Ik vind niet zoveel meer van de dood. Ik heb steeds gekozen om te blijven. Het zou voor een heel groot gedeelte een keuze zijn en voor dit leven en dit lichaam kies ik voor LEVEN.

Leven voorbij aan de gekte, en ook te kunnen leven omringd door de gekte.
Het is zo’n geschenk en veel te kostbaar om het niet naar je zin te hebben.

never-give-up-fb-sq_gift-300x300Zoals Dr. Dain Heer zegt “Wat zou de wereld missen als jij er niet meer zou zijn?”

Veel mensen vinden mij als ze overwegen om uit het leven te stappen. ‘Opeens’ komen ze ‘toevallig’ ergens mijn website of andere bron tegen.

Wat weten zij…? Diep van binnen?
Wat maakt dat ze mij vinden om uiteindelijk te kiezen om toch hier te blijven?

Hun keuze en verlangen om te blijven leven. Anders hadden ze de stekker al wel uit getrokken en ik ben zo blij om mijn bijdrage te leveren.

“Dank voor deze levensreddende sessie!” liet een client mij van de week weer weten.

Het is niet dat ik mensen ‘red’. Ik geef ze de mogelijkheden om zelf te kiezen.

Access Bars was het process wat Dr. Dain Heer de ruimte gaf om zijn geplande zelfmoord te vervangen voor een nieuwe mogelijkheid. Het ontvangen van dit proces creëert simpelweg meer ruimte voor nieuwe mogelijkheden, keuzes en inzichten en stelt je in staat om je los te koppelen van de gekte.

Access Consciousness Facilitators wereldwijd geven dit weekend gratis Access Bars proefsessies om mensen meer ruimte te geven voor een andere keuze en meer mogelijkheden.

Bekijk de Access Consciousness Campagne en BLOG “When you feel like you can’t go on voor Suicide Awareness and Prevention

en Never Give Up van Dr. Dain Heer

Mijn weekend zit al vol met geplande bezigheden, waaronder de Access Bars® Class komende zondag.

Dinsdag as. 13 september van 14:00 tot 20:00 open ik mijn praktijk in Scheveningen voor Gratis Access Bars behandelingen van 30 minuten.

Je hoeft tijdens de behandeling niet te praten. Het enige wat je hoeft te doen is te gaan liggen, ontvangen en te laten gaan.

Dus als jij het LICHT in jouw leven weer aan wilt zetten… stuur me een e-mail om een 30 minuten sessie te reserveren op dinsdag 13 september.

En als ik ooit wat voor voor jou kan zijn, neem contact op.

Ik kijk er naar uit je te ontmoeten.

Wat is er nog meer mogelijk?

December Stress…?

*Praktisch Energie Management voor de Feestmaanden*

Merlijn Wolsink - December Kerst StressDecember spanningen en kerst stress… Voor jou ook herkenbaar?

Voor mij was de december maand jaren lang een verschrikkelijke maand, totdat ik Access Consciousness® Tools ging gebruiken, vragen ging stellen en andere keuzes ging maken.

Ik merkte dat toen ik meer ‘at peace’ kon zijn met mijzelf, eervoller en aardiger ging zijn voor mij én mijn lichaam en dat ik ook nog eens een grotere bijdrage was aan anderen.

“Ik blij en helder: wij nog blijer.”

Al zijn andermans drukte, wanhoop een stress energieën ZO aanwezig, energetisch prevalerend, voor jou ondraaglijk of overweldigend…

Als het niet van jou is… kan je er niets mee en kan je te ook niet oplossen!

Hier zijn wat tools voor tijdens de feestmaand! Of… voor heel je leven… 😉

*Stappenplan voor omgang met Kerst Stress en Spanningen*

1. Erken de stress, spanning en andere energieën als ze naar boven komen en als je ze voelt in jouw lichaam -ongeacht of je er nou wel of geen woorden voor hebt-
“Ok, -alles wat dit is- ik merk dit nu.”

2. Ontkoppel jezelf van de reactie erop door het volgende proces te doen:
Ontcreeer en vernietig overal waar ik -alles wat dit is- ooit van mij gemaakt heb en alles wat het toelaat te bestaan in mijn lichaam, universum en systeem. POC & POD
(meer over “Ontcreëren, vernietigen” en “POC & POD” kan je hier lezen:  )

3. Stuur het dan terug:
Ik stuur -alles wat dit is- retour afzender, met bewustzijn -je hoeft niet te weten waar naartoe- en laat het ook je lichaam verlaten. Als het blijft hangen, herhaal stap 2 nog een paar keer.

4. Erken dat jouw waarneming van alles en iedereen om je heen veel groter is dan je wellicht beseft. Een waarneming -energetisch, of met welk zintuig dan ook- is simpelweg een waarneming. Niets meer, niets minder. Dat je stress en spanning van anderen opmerkt en voelt in jouw lichaam, betekent nog niet dat je daar iets mee hoeft.
“Ok, ik BEN me bewust hiervan… Neem ik dit waar? Is dit van mij? Of van iemand anders? Ok, ik neem dit waar. No big deal. Laat ik dit niet van mij maken”

5. Dan, herken het wanneer anderen wel functioneren vanuit de energieën die jij niet wenst. Zo kan je dat allemaal bij hen kan laten en kan je hen laten kiezen wat zij kiezen, in toelating  van hun keuze.
“Ok, deze persoon functioneert zo. Cool. Ga ik ik dit ook kiezen? Wat anders kan en zal ik nu kiezen?”

Als jij jouw energie verandert en andere energie kiest in bijzijn van anderen, verandert dat eigenlijk altijd automatisch de sfeer en energie van de situatie. Meestal zonder dat je daar iets over hoeft te zeggen… Het enge wat jij hoeft te doen is het alleen eerst voor jou willen veranderen.

Hoe wordt het nog beter dan dat? 😉

Wat voor een fantastisch feestmaand is er werkelijk mogelijk?
In ware vrede, die bij JOU zelf begint?

* De tools in deze post zijn Access Consciousness® Tools
www.accessconsciousness.com

Aardig Zijn tijdens de Feestdagen?

Merlijn Wolsink - Aardig zijn tijdens de feestdagenWe zijn in de December Feestmaand! Yay!
Een gelukkige tijd voor veel mensen en een minder gelukkige tijd voor anderen.

Hoe wil jij dat jouw December maand IS?

Ik vraag me af wat er mogelijk is als je een zachtaardige en delicate blik zou werpen op wat jij deze maand zou willen creëren?

Hier zijn wat dingen om je af te vragen…

Hoe zou jouw feestmaand zijn als…

  • jij met de personen bent waar je totaal van geniet?
  • jij jezelf en jouw lichaam -meer- keuze geeft?
  • jij puur zou genieten van elke hap eten die je tot je neemt
  • je niet meer eet dan dat jouw lichaam nodig heeft en het gewoon zou erkennen als jouw lichaam genoeg gegeten heeft?
  • jij kiest om even op jezelf te zijn als je dat wilt?
  • jij weet dat kiezen voor jou niet hoeft te betekenen dat je tegen anderen kiest? (al kunnen zij dat wel zo interpreteren)
  • jij zou kijken naar wat je ‘moet doen’ en normaliter zou doen om anderen te plezieren?
  •  jij vriendelijk ‘dank je wel’ zegt voor dingen en uitnodigingen die niet voor JOU werken?
  • jij kiest om hoe dan ook plezier te hebben met alles wat je kiest te ‘moeten doen’?
  • jij alle december stress die je van anderen op pikt ‘retour afzender’ blijft sturen?
  • jij jouw EIGEN ruimte, energie en lichtheid herkent… en BLIJFT vergroten?
  • jij zelf uit rijkt naar anderen als je verdwaald bent in je eigen ruimte?
  • jij present bent in elk moment? Niet hyper alert. Gewoon aanwezig 🙂
  • jij aardig zou zijn voor jezelf? En jezelf geeft wat jij nodig hebt?
  • jij aardig bent voor jouw lichaam? En het geeft wat het om vraagt?
  • jij aardig bent voor anderen? En ze niet meer geeft dan waar ze echt om vragen?
  • jij in harmonie bent met alles en iedereen om je heen, jezelf incluis?

Als je jezelf die dingen afvraagt…

wat voor een fantastische en harmonische feestmaand is er werkelijk mogelijk?

Klik hier voor meer NEDERLANDSTALIGE BLOGS

Mijn ‘overleden’ Opa en ik…

Gisteren was het vier jaar geleden dat mijn opa overleed.
Jan Brillemans. Een lieve, aardige, zorgzame man.

Na de insluiping van ALS (nu bekend door de wereldwijde ALS ICEbucket Challenge) koos hij er zelf voor om te gaan. Het moment zelf was best vredig. Veel van de nabije famliie was er om hem te ondersteunen tijdens het verlaten van zijn lichaam.

Ik kreeg gisteren veel berichten van mensen die me sterkte en liefde toewenste.
Ontzettend bedankt!
Om heel eerijk te zijn, ik ben helemaal niet verdrietig…

Ik ben bereid een redelijk intiem en kwetsbaar verhaal met jullie te delen. Lees verder als je wilt 🙂

Vlak na zijn overlijden miste ik hem enorm. Omdat zijn lichaam er niet meer was en niet meer tastbaar was.
Wist ik toen maar wat ik nu weet…

Zoals jullie wellicht weten: ik praat ook met dode mensen 🙂 met geesten zonder lichaam.
In werkelijkheid, heb ik nog steeds een te gekke relatie met mijn opa, die wellicht beter is dan toen hij zijn lichaam nog had.
Grappig hè?! Ik geniet er ‘stiekem’ van, in de zin van dat ik het er tot nu toe nog maar met weinig anderen over gesproken heb.

In de periode nadat hij zijn lijf verlaten had, besefte ik nog niet wat ik altijd al gevoeld had: mijn waarneming van entiteiten.
Hij geloofde niet zo in het ‘hiernamaals’, althans, dat is wat ik hem wel eens heb horen zeggen. Hij kon het waarschijnlijk niet langer meer ontkennen nu hij zelf geen lijf meer had en ‘alleen’ nog maar een geest was, de psychologie zonder een lichaam. LOL.

Ik kan me nog goed herinneren dat toen ik tijdens zijn uitvaart zong en piano speelde, ik me enorm ondersteund voelde en waarschijnlijk ondersteund WAS. Alles werd LIGHT, magisch en ik had het idee dat hij er misschien wel zou kunnen zijn om bij te dragen…

Wat is het eigenlijk vreemd dat we ons voornamelijk aan anderen relateren door middel van hun lichaam als de totaliteit van hun zijn, terwijl het hun energie, psychologie en karakter hetgeen is dat hun persoonlijkheid creëert. Wanneer het lichaam sterft, betekend dat niet dat de geest ook daarmee overlijdt…

Sinds hij zijn lichaam verlaten heeft is hij in mijn nabijheid geweest. Dat leek hij in het begin zelf niet eens echt te beseffen. Hij was soort van dolend. Soms probeerde hij contact te maken door een aanhoudende piep en gezoem in mijn oren of door tegen de achterkant van mijn schouder aan te drukken… Soms was het alsof ik niet mijzelf was. Later bleek dat hij dan vaak in mijn lichaam zat. Overleden geliefde neigen er vaak naar om dat te doen omdat ze dicht bij je willen zijn en nog voor je willen zorgen… Zeker als de die geest zich daar zelf niet geheel bewust van is, is dat niet zo’n slim en gezond idee. Ik voelde me vervreemd, beangstigd, niet wetend wat er in hemelsnaam gaande was. Ik rook zelfs de chemische imprint van de medicatie en anesthesie die hij nog bij zich droeg. Ik voelde me er ziek door en ik dacht dat het iets met mij te maken had. En… dat had het ook. Ik was me bewust van zijn aanwezigheid en zijn pogingen om met mij te communiceren.

Toen ik meer Access Consciousness® en Talk To The Entities® trainingen ging doen bleef dit onderwerp naar boven komen en heb ik met andere perceptie en nieuwe relatie met het gecreëerd. Onze beider levens ontplooide zich in een nieuwe mogelijkheid.

Hij bezocht me vaak. Toen ik vaardiger, bewuster werd en meer gemak kreeg met zo’n groot waarnemend vermogen, heb ik hem zelfs van de medicatie resten, het trauma en de emoties afgeholpen die de ziekte en zijn leven achter gelaten hadden. Dat was behoorlijk zware shit. Bleh… Dat wil je niet met je meedragen! Wil je daar niet schoon van zijn? Ook wanneer je je lijf verlaat? Zodat je meer keuze hebt als oneindig wezen?
Het is een ding om voor anderen te zorgen als ze nog een lichaam hebben… het is een ander ding om voor ze te zorgen als ze geen lichaam meer hebben en ze nog steeds alle energetische patronen hebben die hun bestaan als wezen zullen blijven creëren.

Hij was daarna super blij en opgelucht! Hoe kan ik dat zeggen? Ik weet het. Het was zo gaaf dat we allebei uitstegen boven wat we eerder voor mogelijk gehouden hadden. Elke keer werd het lichter, sterker, blijer, cooler en het bleef veranderen voor hem en voor mij. Ik merkte hem helderder op, wellicht helderder dam toen hij nog een lichaam had. Hij was meer aanwezig en bewust als wezen.

Waarom bleef hij bij mij aankloppen? Ik was een van de weinigen die met hem als geest wilde praten. Ik vraag me af wie dat nog meer kan zeggen? Voor mij is het een waar geschenk van mijn welwillendheid om me gewaar te zijn van alles om mij heen.

Hij heeft ook geprobeerd om met anderen in de familie contact te maken en is daar zeer volhardend in geweest. Sommigen hebben het opgemerkt en anderen verwerpen het idee. Dat is helemaal prima, al weten ze wellicht niet wat ze missen… Ik heb hem toen gevraagd om het iets rustiger aan te doen, omdat sommigen er dramatisch van werden en hun lichamen op tilt sloegen. Het lichaam geeft altijd het bewustzijn van entiteiten weer, of de persoon zelf het nou wel of niet wilt weten. LOL. Ach ja… Sommigen namen contact op voor praktische hulp, omdat ze nog wat angstig waren en zich wel degelijk bewust waren van zijn aanwezigheid. Dat heeft wat gave veranderingen gecreëerd in de familie. Als ook maar één persoon meer gemak hiermee heeft, golft dat energetisch door de hele familie.

Mijn oma, als het magische wezen dat ze werkelijk is, merkt hem nog steeds op bij tijd en wijle. Vooral als de lichten flikkeren aan de eetkamertafel. We hebben er toffe gesprekken over en soms is opa er ook om mee te kletsen en om met de lichten te spelen en zijn aanwezigheid kenbaar te maken. Ouwe lolbroek… LOL. Ik hou van mijn Oma en haar interesse hierin, voor haarzelf en hun relatie. Daar zal ik niet meer over zeggen aangezien dat haar persoonlijke verhaal is.

Ik ben blij dat ik met bewust zijn niet in het onzichtbare hoef te ‘geloven’.
Merlijn Wolsink - Jan Brillemans - Opi - GranddadIk hoeft geen bewijs voor iets dat ik heel mijn leven al waarneem en nu concreter kan verworden en benaderen.
Ik heb plezier met bewust zijn en het heeft mijn hele ervaring van ‘leven’ en ‘dood’ totaal veranderd.
Wat als leven niet stopt als je lichaam dood gaat?

Ik hou van jou Opi.
Je bent nog steeds tof en nu wellicht nog toffer.
Fijn dat je nog zo nu en je hoofd om het hoekje steekt om er gewoon even te zijn, wat te ‘kletsen’ of voor wat creatieve en muzikale inspiratie…

Hoeveel leuker kunnen we het nog hebben?
Wat is er nog meer mogelijk?

Waarom laat ik mijn lichaam zien?

Merlijn Wolsink - Waarom laat ik mijn lichaam zien?Waarom laat ik mijn lijf zien aan de hele wereld?
Hoe veel tijd brengen we door met ons lichaam? Ons hele leven…?

Op jonge leeftijd wordt ons verteld ons lichaam te bedekken en ons gepast te kleden.
En zeker als je niet de ‘gepaste’ lichaamsmaat of het ‘juiste’ uiterlijk hebt moet je jezelf al helemaal van top tot teen inpakken. “Laat je lijf niet zien. Het is afschuwelijk. Trek wat aan!”
Draagt dat bij aan een vrij leven?

Ik kies er niet voor om lichamen te zien als iets om je voor te schamen.
Ik kies er niet voor om mijn lijf en dat van anderen genadeloos neer te sabelen voor zogenaamde imperfecties.
Ik kies ervoor om mijn lichaam niet langer te verbergen. De uniekheid, schoonheid en alles wat het is.

Ik zeg niet “ga naakt de straat op”… of hoe zou dat zijn? LOL.
Wees slim en bewust van waar en met wie je bent. Wat kunnen zij ontvangen?
Je zou het gemakkelijk voor jezelf kunnen maken om je niet te ontkleden als je al van te voren weet dat anderen je de grond in gaan oordelen.
Als je welwillend bent veroordeeld te worden, het oordeel te ontvangen, een verandering in de wereld te creëren, de mogelijkheid te presenteren dat een lichaam iets is om trots op te zijn, om te verzorgen, eren en koesteren… ga ervoor.
Niet vanuit rebellie. Voor de mogelijkheid van de grootheid van belichaming en kwetsbaarheid.

Is het jou opgevallen dat kinderen geen oordeel hebben over hun lichaam? Ze genieten er meestal gewoon van. Ze laten anderen hun intieme delen zien en raken het zonder mening aan. Het is simpelweg daar en het maakt onderdeel uit van hun lichaam… waarom zouden ze daar iets van vinden? Wat is er überhaupt mis mee?

Als ze ouder worden blijven alle oordelen en gedachten die ze geleerd hebben en daar zelf bovenop gecreëerd hebben plakken in hun universum, wat zeer waarschijnlijk beperking creëert in hun wereld, lichaam, de manier waarop ze functioneren en zelfs in de manier waarop ze zaken doen en het vermogen om geld te ontvangen. Het is niet wie zij van origine zijn. Alle oordelen zijn onnodig extra gewicht.

Wat als we samen met onze kids kunnen creëren? Voorbij aan de perversie van deze werkelijkheid?
Hoe zou het zijn als zij een andere realiteit hebben met hun lichaam? Een die hen ondersteund en het hebben van een lichaam een fijne, gelukkige en plezierige ervaring maakt? Hun eigen ervaring?

Omdat… hoe lang zullen zij leven met hun lichaam? Hun hele leven…?

Wat als we kinderen op jonge leeftijd zouden laten weten:
“Er zijn wat dingen waar je je bewust van moet zijn… Je lichaam aanraken en betasten is niet fout. Je lichaam laten zien is ook niet fout. Genieten van je lichaam is niet verkeerd. Binnenshuis kun je je zelf zijn, naakt rond rennen en je lichaam aanraken. Je kunt er zelfs voor kiezen om dat buitenshuis te doen, op school en op alle andere plaatsen waar je zal zijn. Dat is altijd jouw keuze. Weet alleen… deze samenleving is ietwat interessant en over het algemeen niet zo aardig… Mensen zullen denken en zeggen dat je vreemd, fout, vies en ongepast bent. De meeste mensen zullen het niet leuk vinden en zullen je veroordelen. Als je ouder wordt heb je zelf de kans dat je opgesloten wordt voor het naakt over straat lopen en voor het publiekelijk aanraken en laten zien van je blote lichaam. Het wordt als verkeerd gezien, wat alleen maar een mening is. Wat zou jij willen kiezen? Zou jij bewust willen zijn van wat andere mensen zullen zeggen, doen en denken? Zodat jij ten alle tijden jezelf kunt zijn? Om je ‘gepast’ aan te kleden en om te doen wat ‘nodig’ is zodat jij blij kunt zijn met jouw lijf?”

Ik heb lang genoeg in deze realiteit geleefd om te weten wat ‘toegestaan’ is en wat niet. Ik weet wanneer ik de grenzen een beetje, veel of niet kan rekken of verschuiven. Ik ben welwillend de oordelen te ontvangen. Veroordeel me maar. En mijn lichaam ook. Omdat… het toch niet van mij is en ook niet van mijn lichaam.

Ik ben verdomd trots op mijn lichaam. Op elke cel. En ik werk er zeer intens aan om alles wat er nog rondvliegt aan oordelen en waanzin die mij ervan weerhouden om volop van dit leven te genieten te veranderen.
En het leven in deze werkelijkheid… vereist een lichaam.

Wees Trots. Eer. Verzorg. Koester. Vitaliseer. Wees Dankbaar. Geniet.

Als jij geen oordeel over jouw lichaam en dat van anderen zou hebben… hoe zou het leven dan zijn?

Draag jij je familie’s geschiedenis en problemen mee?

Merlijn Wolsink - Familie geschiedenis en problemenHier is weer een bericht van een van mijn fantastische cliënten.
Sessies nemen soms een wonderlijk draai en er komen soms dingen die naar boven waarvan je niet eens besefte dat ze ruimte opnamen en een vrij leven weerhouden!

“Er is weer veel veranderd na de sessie met jou afgelopen donderdag. Dankjewel!!
Ik voel me net een zacht gekookt eitje, hihi. Heerlijk!
Het blijft heerlijk om de opname te her-luisteren!
Die ene molekuul heeft (van)alles in beweging gezet, fantastisch!

Je vroeg me wat ik zo vitaal had gemaakt aan prikkelverwerking.
En eh…. ik zit net te mijmeren boven mijn breiwerkje…komt er naar boven dat ik me veiliger voel, niet voortdurend hoef op te letten ( op gevaar?), niet hoef te bedenken of wat ik waarneem wel veilig is… niet klaar hoef te staan om… ( te vluchten?)… alsof ik de oorlog van mijn ouders op mijn nek heb….. HAD! Dank je!”

Wat is er mogelijk wanneer je de energieën en van het verleden opklaart en veranderd?
Wat voor toekomst kun je creëren zonder al die bagage?